Het is grappig om te lezen dat ik me verschillende maanden geleden voornam om 3 maal per week blogposts te schrijven, om vervolgens niets meer te schrijven. Ik wist niet echt wat schrijven, had ook geen plan van welke artikels ik wou schrijven. Had ook niet het gevoel dat bloggen nu echt was wat ik nu wilde gaan doen. Het was eerder bedoeld als voorbereiding op een groter internetproject dat nu wat in de koelkast zit.

Ja, regelmatig schrijven vraagt commitment. Dat is er nog niet.

Ik wilde ook gaan schrijven over essentiële gewoontes waaruit de rest voortvloeit. Als je een krachtige ochtendroutine hebt bv., verloopt heel je dag positiever, gefocuster, efficiënter…. wat je maar wilt. En ik stel vast dat er bij mij langzaamaan dingen veranderen, maar dat ik zovele maanden verder weer nog niet sta waar ik had willen staan.

Net als met die dagelijkse gewoontes, en het voornemen om met regelmaat blogartikels te gaan schrijven, wil ik vanalles gaan doen, of beter: vind ik dat ik vanalles zou moeten doen, om het uiteindelijk niet te doen.

Story of my life, en herkenbaar voor vele mensen. Ik ben op punt A, maar punt A is niet goed. Actie 1, 2 en 3 zullen mij naar punt B brengen, want daar is het goed. Daar zal ik me beter voelen. Gelukkig, volmaakt, gerust, what have you. Ik heb punt B nodig. Zonder punt B kan ik mezelf niet zijn. Ik ga niet meer kunnen leven Dus moet ik nu echt actie 1 doen. Nu!

OK, laten we er aan beginnen. Actie 1, we zijn bezig. Straks actie 2. Wat? Actie 1 eerst. OK. Niet Actie 3. Actie x. Ja actie x lijkt leuk. Laten we dat eerst doen, dan actie 1. Ik moet actie 1 doen. Ik zal proberen actie 1 nu te doen. Waw, ik heb al actie x, y en z gedaan vandaag. Tijd voor wat ontspanning. Tja en actie q, r en s, die moet ik gewoon doen, geen keuze. Pff, punt A is echt niet leuk om te zijn. Al die acties die moeten gebeuren. Wat was punt B weer? Daar wil ik zijn. Nu! OK, hoe moet ik daar geraken. Actie 1, 2, 3 enz. Denk ik. Zouden dat wel de juiste acties zijn? Misschien moet ik met actie 7 beginnen? En dan 3? Is 2 wel nodig?

Anyway, you catch my drift. Zo kan ik nog lang doorgaan.

Waarom gaan we niet vooruit? Waarom doen we niet wat we willen? Willen we te veel? We hebben het nodig dat dingen anders zijn omdat het nu niet goed is. Maar net door weg te willen uit het nu, blijven we geblokkeerd.

Begin met op te ruimen wat er in de weg zit om het nu perfect te vinden. Blij te zijn met alles wat je hebt, alles wat je weet, waar je bent, wie je bent. Nu.

Maak het nu perfect. Als het tegensteekt, maak het dan anders. Wees de oorzaak van je realiteit, niet het gevolg. Vaak moet je gewoon anders kijken naar waar je bent: zie waarom het perfect is. Daarvoor moeten alle overtuigingen opgeruimd worden die het tegenovergestelde zeggen. Die overtuigingen die zeggen dat je nu meer geld zou moeten hebben, of een gelukkige relatie, of een betere gezondheid, meer energie. Gooi ze buiten. Er zijn veel nuttige methodes daarvoor. Ik ga me daar eens intensiever mee bezig houden. Mijn favorieten zijn EFT, Sedona Methode en Ho’oponopono (Ho-wat? Zie een later artikel).

Deze methodes van loslaten en opruimen zijn eigenlijk waar alles op neer komt. Alle problemen of uitdagingen waar je mee zit. Je lost ze allemaal op door op te schonen. Elk doel dat je wil bereiken, je bereikt het door los te laten. Door het niet nodig te hebben.

Het gaat erom om 100% tevreden te zijn met waar je nu bent en wat je nu hebt, en tegelijk op een speelse manier meer te willen. De materiële werkelijkheid is er om mee te spelen. Als je die mindset hebt, kom je makkelijker in beweging. Er kan niets mislopen, want je hoeft niets te bereiken. Je hebt alles toch al. En toch wil je meer

Ha, wat een zalige paradox weer!

Simpel toch. Maar natuurlijk is het veranderen van gewoontes daarom helemaal niet makkelijk. Je kan er tijdelijk in slagen op wilskracht, maar door de macht der (oude) gewoonte val je uiteindelijk terug. Er is meer nodig.

Een belangrijk element daarin is het begrijpen van wat weerstand is. Als je ziet dat tussen jou en een nieuwe gewoonte (of het loslaten van een oude) een zekere weerstand zit, en je kan leren die los te laten of te omzeilen zodat hij vanzelf verdwijnt, kan je succesvol die nieuwe gewoonte aanleren.

Het Transformologie coachingsysteem, dat later op deze website zal te vinden zijn, zal daarom een hulpmiddel zijn om zo’n nieuwe gewoontes te genereren. Het zal ook andere heel belangrijke elementen bevatten daarvoor, nl. geleidelijke verandering, en je ogen op je doel gericht houden.

Alvast één van de nieuwe gewoontes die ik me op dit moment wil aanleren, is regelmatig iets schrijven op deze blog. Drie maal per week is het doel, en om dat te bereiken plan ik die drie momenten in. Vanaf vandaag schrijf ik op woensdag (vandaag), vrijdag, en maandag. Dat creëert een vast patroon. Later kan dat losser, eenmaal ik goed vertrokken ben.

Stapje voor stapje evolueren is een belangrijk principe. Daarom begin ik met kortere posts, waarvoor ik geen specifieke research ga doen of moeite steek om alles beter te structureren en te herschrijven zodat de lezers (jullie!) het beter zouden begrijpen. Dat kan later. Het belangrijkste is altijd te beginnen en de bal aan het rollen te brengen.

Een tweede nieuwe gewoonte waar ik momenteel op focus is vroeger opstaan. Opstaan is nooit een sterke kant geweest van mij. Blijven liggen is zo verleidelijk. Maar ik merk ook dat vroeg opstaan een eigenschap is die bijna alle succesvolle mensen hebben. Ik kan me voorstellen dat het een heel leuk gevoel geeft als je al vanalles gedaan hebt tegen dat de meeste mensen wakker worden. Er is ook veel rust en stilte ‘s ochtends vroeg.

Voor mij persoonlijk verwacht ik ook een grote doorbraak op verschillende vlakken als  ik een vroege opstaander zou worden. Het is namelijk is wat ik zo graag wil en al zoveel geprobeerd heb maar waar zoveel weerstand op zit. Als ik dáárdoor kan breken, kan ik bergen verzetten!

Er komt zeker later nog een post specifiek over dit thema. Blijkbaar zoeken veel mensen daarnaar. Op de bekende personal development blog van Steve Pavlina is zijn artikel ‘How To Become An Early Riser‘ één van de meest populaire. Via dat artikel had ik zijn website ook ontdekt.

In het volgende artikel zal ik het hebben over de basisgewoontes die belangrijk zijn voor persoonlijke transformatie. Zonder die specifieke set gewoontes kom je er volgens mij niet.

Het komt erop neer dat paradoxen je toelaten naar een nieuw niveau te gaan. Volgens mij is hetvolgende een zeer belangrijke sleutel tot het manifesteren van wat je wil in de werkelijkheid: de Paradox van Intentie en Overgave. Als je een doel stelt, moet je het echt willen. Je hebt een duidelijke richting, een intentie. Je weet waar je naartoe wil, en waar niet. Je ziet de schietschijf met de roos in het midden, en je weet dat de beste manier ernaar toe één rechte lijn is…

En tegelijkertijd laat je dat allemaal los. Je geeft je over aan een groter iets. Je weet dat je het niet nodig hebt, en dat je gelukkig kan zijn zonder dat doel. Je hoeft niets te bereiken, je hoeft niets te bezitten.

TEGELIJK.

Als die twee uitersten samenvallen, dan gebeurt het: het Universum plooit zich in alle richtingen om je doel te manifesteren. Tenzij het dat niet doet. Want je hebt de uitkomst losgelaten, remember? Misschien besef je onderweg dat je dat helemaal niet wou, of leidt het Universum je naar betere dingen.

Een doel kan je daarom altijd formuleren door er volgende woorden achteraan te plakken: “Dit, of iets beters”.

Joe Vitale, een van de leraren in de film The Secret, omschrijft deze paradox als “wanting without needing”, willen zonder nodig hebben. Wees nu gelukkig, met alles wat je bent, alles wat je doet en alles wat je hebt. Het kiezen van nieuwe doelen wordt dan een spel. Je kiest de doelen niet omdat je gelooft dat het behalen je gelukkig gaat maken, maar omdat je erdoor groeit. Het proces, de weg ernaartoe, het creëren van nieuwe dingen… Daar geniet je van, daar leer je van, daar bots je tegen uitdagingen en weerstanden die je kan overkomen en loslaten… Nieuwe ervaringen, waaruit nieuwe keuzes voortvloeien.

Het leven is een paradox, en zo heb ik het graag. Geef me maar meer tegenstellingen, geef me maar meer contrast. Daarvoor ben ik hier gekomen. Daardoor kan ik transformeren.

Die zin doet me denken aan een ‘Bond Zonder Naam’ spreuk. Vroeger kregen we bij ons thuis wekelijks zo’n kaart in de bus, met zo’n zinnetje op om over te bezinnen. Ik weet niet of deze er ooit bijzat, of waar ik het voor het eerst oppikte.

Je kan ‘t afgezaagd, cliché of melig vinden. En dat is het ook wel, na al zoveel keren gebruikt geweest te zijn door inspiratieloze wenskaartschrijvers of erger nog, mensen die de hele tijd quotes op Twitter of Facebook posten omdat ze zelf niets te zeggen hebben. Of mensen die erover bloggen. Zo heb je er tegenwoordig ook nogal wat.

Wat een stomme zin ook. Alsof ik dat niet wist. Evidenter kon niet. Natuurlijk begint de rest van mijn leven vandaag. Wanneer anders?

En met een kleine verschuiving in perspectief betekent die zin plots heel veel. Waw, alles in mijn leven tot nu toe, was maar een verhaal met weinig betekenis. Het overkwam me. Ik probeerde dingen te veranderen, maar dat ging niet. Want zo was alles nu eenmaal. En nu, vandaag, dit eigenste moment, wordt alles anders. Want ik heb een beslissing gemaakt. Iets gedaan wat het begin is – het echte begin, niet zoals gisterenochtend een nieuwe dag begon die redelijk hetzelfde was als de dag ervoor, nee het echte begin – van een nieuw leven. Van “Mijn leven, hoofdstuk 2 – De rest”.

Want ik heb deze eerste blogpost geschreven. En ik heb beslist om de gouden kennis die ik over de jaren heb verzameld, en zo wat in stukjes toegepast, met ups en downs, eens allemaal in een eenvoudig systeem te gieten en massaal te gaan toepassen. Met niet gewoon een stijgende lijn tot gevolg. Nee, ik ben van plan om van één soort lijn naar een heel ander soort lijn te gaan. Het is januari 2010. Hoe toepasselijk, het begin van het jaar. Een nieuw decennium ontluikt zelfs.

De resultaten zal je hier kunnen lezen. Het systeem is transformologie.